Robert Lewis Dabney o konserwatyzmie

W 1897 roku Robert Lewis Dabney przepowiedział triumf prawa wyborczego kobiet, opierając się na swojej ocenie historii i charakteru jedynej przeciwnej mu siły, konserwatyzmu [Northern conservatism]:

„To jest partia, która nigdy niczego nie konserwuje. Jej historia polegała na tym, że sprzeciwiała się każdej agresji partii postępowej i starała się ratować swoje uznanie przez przyzwoitą ilość narzekania, ale zawsze w końcu godziła się na innowację. To, co wczoraj było odrzucaną nowością, dziś jest jedną z przyjętych zasad konserwatyzmu; teraz jest konserwatywna tylko w tym, że ma zamiar oprzeć się następnej innowacji, która jutro zostanie wymuszona na jej nieśmiałości i zastąpiona przez jakąś trzecią rewolucję, która zostanie potępiona, a następnie przyjęta. Amerykański konserwatyzm jest jedynie cieniem podążającym za radykalizmem, który zmierza ku zagładzie. Pozostaje za nim, ale nigdy go nie opóźnia i zawsze zbliża się do swojego przywódcy…

 

Jego bezsilność nie jest trudna do wyjaśnienia. Jest on bezwartościowy, ponieważ jest to konserwatyzm oportunistyczny, a nie oparty na mocnych zasadach. Nie zamierza on ryzykować niczego poważnego dla dobra prawdy i nie ma pojęcia o byciu winnym szaleństwa męczeństwa. Zawsze, gdy ma zamiar przystąpić do protestu, bardzo uprzejmie informuje dziką bestię, której drogę zamierza zablokować, że jego „szczekanie jest gorsze niż kąsanie” i że zamierza jedynie ocalić swoje maniery poprzez odegranie przyzwoitej roli oporu: Jedynym praktycznym celem, któremu służy teraz w amerykańskiej polityce, jest zapewnienie radykalizmowi wystarczającej dawki ruchu, aby „prawdopodobnie wydarzyło się to co planuje” i zapobieżenie temu, by stał się dychawiczny i leniwy, nie mając nic do biczowania. Bez wątpienia, po kilku latach, gdy prawo wyborcze dla kobiet stanie się faktem dokonanym, konserwatyzm milcząco wpisze je do swojego credo i odtąd będzie szczycił się swoją mądrą stanowczością w przeciwstawianiu się podobną bronią skrajnemu prawu wyborczemu dla dzieci; a gdy i ono zostanie zdobyte, będzie można usłyszeć, jak oświadcza, że integralność amerykańskiej konstytucji wymaga przynajmniej odmowy prawa wyborczego dla osłów. Tam przyjmie, z wielką godnością, swoją ostateczną pozycję.” – Robert Lewis Dabney, “Women’s Rights Women”, Discussions, vol. IV, p. 496.

Zobacz na: Teorie etyki
Czy widzimy rzeczywistość taką, jaka ona jest – Donald Hoffman

Bardziej śmiercionośna niż wojna: Rewolucja Komunistyczna w Ameryce – Edward Griffin
Religia Postmodernistyczna i Wiara w Sprawiedliwość Społeczną

Konserwatyści
– Zbyt leniwi, by studiować, jak działają neokomuniści i ich język, jak np. ESG [E – Środowisko, S – Społeczna odpowiedzialność i G – Ład korporacyjny]
– Wierzą, że komunizm jest ideologią dotyczącą wyłącznie ekonomii, tkwiąc w sposobie myślenia z lat 80-tych.
– Reagują na lewicowe prowokacje i ich przynęty.
– Wystarczająco łatwowierny, by uwierzyć w lewicowe obietnice i przeprosiny.
– Gotowy poddać się przy pierwszych oznakach dyskomfortu lub bycia nazwanym rasistą/seksistą/transfobem.
– Nie angażują się w aktywizm jako powód do dumy, argumentując to „jesteśmy zbyt zajęci prawdziwą pracą!”.

Antykomuniści
– Zawsze badają, jak działają neokomuniści i ich język, jak np. ESG.
– Rozumie, że komunizm jest fanatyczną religią, która stara się odeprzeć lub obalić wszystkie inne religie.
– Ma plany, by zmusić lewicę do reakcji i wpadnięcia w pułapki.
– Wie, jak działa narracja i gra medialna oraz jak ją zmienić.
– Rozumie, że neokomuniści obrzucą cię wyzwiskami bez względu na to, co zrobisz, jeśli nie będziesz im posłuszny.
– Rozumie, że jeśli neokomuniści wygrają, i tak pożegnasz się z pracą.

6 Archetypów Tradycjonalisty w Epoce Mediów Społecznościowych

Uczony
– Produkt ogromnej ilości wiedzy i zerowego doświadczenia.
– Obecnie robi studia magisterskie lub doktoranckie w małej katolickiej uczelni.
– Chce mieć dziesięcioro dzieci, ale ma 30 lat i jest spłukany.
– Jego poglądy ekonomiczne to w gruncie rzeczy tylko preferencje wynikające z miejsca pracy, przebrane za tradycjonalizm, który ma mu zapewnić sześciocyfrową pensję za pisanie esejów filozoficznych.
– Patrzy z góry na swojego proboszcza, bo nie jest wystarczająco „tradycyjny”.

Esteta
– Przekształcił tradycyjny wzór i estetykę w pełnoprawną ideologię.
– Wierzy, że to estetyka tworzy wartości, a nie odwrotnie.
– Jego idealne miasto to krzyżówka bawarskiej wioski i Tokio.
– Ludzie będą chodzić do kościoła, jeśli zbudujemy piękny kościół! (nigdy nie był w Europie).
– Nigdy nie wyprowadzi się ze swojego identycznego, katalogowego przedmieścia.

Feudalny Monarchista
– Uważa, że system, który nie był w stanie funkcjonować w XIX wieku, mógłby działać w XXI.
– Myśli, że bycie chłopem pańszczyźnianym jest świetne, bo zimą „się nie pracuje”.
– Poparłby upadek własnego państwa, gdyby oznaczało to możliwość złożenia przysięgi lojalności jakiemuś watażce ogłoszonemu „królem”.
– Prawicowa wersja tankisty.
– Pojawia się na rodzinnych grillach ubrany w frak.

Zwyrol Ery Krzemowej
– Szuka równowagi między perwersyjnym „uwolnieniem wewnętrznego zdobywcy” a niepójściem do więzienia.
– Fantazjuje o świecie, w którym wszyscy mężczyźni są napakowani, a wszystkie kobiety pochodzą z Azji Centralnej.
– Regularnie sabotuje sens własnego karnetu na siłownię.
– Po cichu próbuje sprawiać wrażenie „twardego” w internecie.
– Tak naprawdę nie jest pewien, w co wierzy.
– Ma kiepską technikę martwego ciągu.

Tradycyjna Żona
– Uważa, że jej marzenie o wyjściu za mąż i posiadaniu dzieci czyni ją wyjątkową i „nie taką jak inne dziewczyny”.
– Udaje, że istnieje realna różnica między randkowaniem a „zalotami”.
– Chciałaby mieć odwagę nosić welon w swoim zwykłym kościele.
– Wyjdzie za mąż za mężczyznę, który nie zarabia na tyle dużo, by mogła rzucić pracę po urodzeniu dzieci.

Etniczny Tradycjonalista
– Muzułmanin, hinduista lub sikh tęskniący za dawno minioną „złotą epoką” swojego narodu.
– Uwielbia wytykać Zachodowi dekadencję i hipokryzję, ignorując katastrofalny stan własnego społeczeństwa.
– Nienawidzi imperializmu, chyba że jest prowadzony przez jego własny naród, wtedy jest wspaniały i humanitarny.
– Z jakiegoś powodu uważa się za lepszego od „Twitterowej diaspory”.
– Czuje się zagrożony lub zazdrości Chinom.