O NAS

Dlaczego mi to mówisz ?


Spodobał się przekaz w powyższym filmie? Masz bojowy nastrój? Chcesz coś zmienić? Chcesz walczyć? Chcesz aktywnie bronić siebie, rodziny czy kraju? Nie bardzo wiesz od czego zacząć? Świetnie, póki masz jeszcze entuzjazm zapoznaj się z kilkoma rzeczami:

Pierwsze co musisz wiedzieć to to, że jeśli nie rozumiesz natury swojego wroga nie możesz z nim walczyć! Nie możesz walczyć, nie powinieneś być nawet na polu walki. Dzisiejsze konflikty wyglądają inaczej niż te do których przyzwyczaiła nas historia. Przeszły ze sfery energomaterii w sferę informacji.

Jeśli Kali palnąć kogoś maczugą, zgruchotać mu czaszkę i zabrać jego krowy, to jest to wojna energetyczna, ale jeśli Kali przekonać kogoś, żeby sam mu przyprowadził swoje krowy, to jest to wojna informacyjna.


Wojna informacyjna – wojna 4 generacji


Wojna Informacyjna - Rafał Brzeski

W obecnych czasach Twoją główną bronią w warunkach wojny informacyjne jest lub powinien być Twój umysł, który jest atakowany z każdej strony i musisz się nauczyć się z niego skutecznie korzystać, żeby działał na korzyść Twoją i Twojego otoczenia w przeciwnym razie będzie to Twój wewnętrzny wróg nieustanie generujący bzdury, który działa na Twoją i naszą niekorzyść.

Katastrofa wydarza się wtedy gdy zbyt wielu ludzi odmawia zaakceptowania faktu, że wokół nas działają dwa wszechświaty.

Jest zimna i twarda rzeczywistość, która leży u podstaw wszystkiego, a na powierzchni leży zasłona z oszust i ustępstw. Im bardziej ludzie odstępują od żywotnych prawd, aby cieszyć się komfortem jaki daje iluzja, tym bardziej roztrzaskany będzie umysł, gdy te iluzją upadną. Te dwa światy mogą współistnieć jedynie przez krótki okres czasu i zawsze, wcześniej czy później dojdzie między nimi do kolizji. Nie ma innej możliwości.

Poniżej materiały od których możesz zacząć i jest prawie pewnym, że w szkole o nich Cię nie uczono:

1. Koncept „taktyka, sztuka operacyjna, strategia i ideologia”
Ideologia, strategia, sztuka operacyjna i taktyka – doc. Józef Kossecki

2. Organizacji bez organizacji

3. Róznica między myśleniem pojęciowym a stereotypowym
Z hasłem pojęcie mamy do czynienia kiedy „używany jest w określonym znaczeniu, gdy towarzyszy mu rzeczowa, metodologiczna, precyzyjna definicja. Warstwa poznawcza jest tam więc decydująca, natomiast warstwa wartościująca, oceniająca jest minimalna lub nie występuje w ogóle. Dokładnie odwrotnie jest w wypadku stereotypu. Tu warstwa poznawcza, metodologiczna jest minimalna, a wartościująca, oceniająca (na plus, lub minus — stereotypy pozytywne i stereotypy negatywne) jest rozbudowana i decydująca. Stereotypy służą do sterowania różnymi grupami ludźmi, a szczególnie tymi, które nie żądają precyzyjnych informacji i nie sprawdzają ich wiarygodności w źródłach. By sterować, czy też manipulować tymi grupami, należy wiedzieć jakie stereotypy w danej społeczności są pozytywne, a jakie negatywne. Ten sam wyraz może być różnym stereotypem w zależności od grupy. Myślenie pojęciowe to myślenie opierające się przede wszystkim na faktach, źródłach, pragnące odkryć i dotrzeć do prawdy obiektywnej w danym temacie. Osoba, która się nim kieruje, gdy słyszy opinie przeciwne jej poglądom, przekonaniom czy wiedzy w danym temacie, nie odrzuca ich a priori, ale stara się je zweryfikować, sprawdzić. Gdy okażą się zgodne z rzeczywistością, osoba ta, gotowa jest raczej zmienić swoje przekonania i opinie w danym zakresie, niż swą ideologię, stawiać ponad odkrytą prawdę, fakty, rzeczywistość. W myśleniu stereotypowym dominuje ideologia, utarte przekonania, stereotypy (stąd nazwa), przyzwyczajenie itp. Gdy osoba kierująca się tym typem myślenia spotyka się z poglądami i informacjami burzącymi jej utarte przekonania, gotowa jest raczej odrzucić te informacje bez weryfikacji, ograniczyć czy zakończyć znajomość z osobami i podmiotami, które takich informacji dostarczają.


Wojna informacyjna – wojna 4 generacji




O tworzeniu pojęć oraz teoriach adekwatnych, kulawych i skaczących - Leon Petrażycki


Fragment książki Leona Petrażyckiego WSTĘP DO NAUKI PRAWA I MORALNOŚCI
W starożytnej Grecji powstała metoda poznawania obiektywnej rzeczywistości zwana Trivium, która składała się z gramatyki, logiki i retoryki – w dzisiejszych czasach możemy to nazwać wejściem, przetwarzaniem i wyjściem informacji.
A. Celem gramatyki jest wprowadzenie wstępnego i spójnego zasobu wiedzy. WEJŚCIE: jak obserwować? To łatwa do zdefiniowania wiedza wynikająca z odpowiedzi na pytania: Kto? Co? Gdzie? Kiedy? B. Celem logiki jest wydobycie zrozumienia z tego zasobu wiedzy. PRZETWARZANIE: jak myśleć? To po prostu zrozumienie wynikające z odpowiedzi na pytanie „dlaczego?”. C. Retoryka jest przekonywującym wyjaśnieniem tego zasobu wiedzy. WYJŚCIE: jak się komunikować. Cykl ten gdy powtarzany jest konsekwentnie sprawia, że nasz umysł jest użytecznym narzędziem.


Metoda Trivium
W połowie XX wieku pojawiła się Cybernetyka – nauka o sterowaniu, do której nasi rodacy Marian Mazur i Józef Kossecki wiele wnieśli jak teorię systemów autonomicznych, ogólno jakościową teorię informacji, aksjomatyczną teorię poznania. Są bardziej diagnostyczne metody poznawania obiektywnej rzeczywistości niż trivium.


Społeczne procesy poznawcze



Polska Szkoła Cybernetyki



Jak już przeczytałeś to teraz najcięższa rzecz trzeba poświęcić kilka godzin na wstępne zapoznanie się z tematem, a dalej dziesiątki jak nie setki godzin na przeprogramowywanie swojego umysłu.

Pozdrawiamy i powodzenia!
WyBudzeni